IBERIANA-2 – იბერია გუშინ, დღეს, ხვალ

• გურამ მარხულია – სომეხთა და ქურთთა შეხვედრა შვეიცარიაში

• Armenia – სომხეთი

 

***

marxulia2016[1]

გურამ მარხულია

სომეხთა და  ქურთთა  შეხვედრა  შვეიცარიაში

 

შვეიცარია, 2014  წლის  აგვისტო.  ეს ის პერიოდი იყო, როდესაც „ისლამური სახელმწიფოს“ ჯარებმა სინჯარის ქედზე სრული კონტროლი დაამყარეს ქ. მოსულის აღების შემდეგ ბაღდადი-არბოლის მაგისტრალი გადაკეტეს და ქ. აინ ალ-არაბს (კობანე) შეუტიეს. რასაც მოჰყვა აშშ-ს საჰაერო ძალების დარტყმები. ამავე დღეებში შვეიცარიის ქ. ჟენევაში შეიკრიბნენ ევროპაში მცხოვრები სომხების და ქურთების დიასპორათა წარმომადგენლები, ასევე არგენტინიდან, რუსეთიდან, კანადიდან და აშშ-დან, ამათ დაემატათ მთელი რიგი ორგანიზაციები და ინსტიტუტები.

აშშ-ს საჰაერო დარტყმებით გულმოცემულნი სომხები და ქურთები განიხილავენ თურქეთის სამომავლო ბედს და ტერიტორიების გადანაწილებას. 1921 წლიდან ქურთებმა დასახლება იწყეს ყარსის, აღრის, ვანის, მუშის, ერზრუნის, ერზინჯანის და ელაზიღის პროვინციებში სომხურ ნასახლარებზე, სწორედ ეს იყო ჟენევაში შეხვედრისას განხილვის ერთ-ერთი თემა. სომხები ქურთებისგან მოითხოვენ შეთანხმების მომზადებას, რომლის მიხედვითაც თურქეთის დაშლის შემთხვევაში ქურთები უპრობლემოდ დაცლიან ამ პროვინციებს და შეთანხმების აქცენტირებას ყველა ქურთული ტომ-კლანი მოახდენს. სომხებს აფიქრებთ ქურთული მოსახლეობის მიგრაცია მალათიას, კაჰრამან-მარეშის, ადანას და ჰატაის პროვინციებში. სომხები ქურთებს ჰპირდებიან კვლავ აღმოუჩინონ დახმარება ფინანსური და იარარის შესყიდვის, როგორც ეს ხდებოდა 1980-იან წლებში, ამის გარდა ქურთულ დიასპორის  წარმომადგენლებს და ლობს მსოფლიოს ბევრი ქვეყნის საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლების მაღალ ეშელონებთან.

საქართველოს ყოფილ პროვინციებს, რომლებიც ამჟამად თურქეთს უკავია, სომხები თავიანთ სამომავლო გეგმებში გარანტირებულად თავისად თვლიან და სათანადო არხებით ტელევიზიის საშუალებით მის პროპაგანდირებას ახდენენ. მაგალითად, გერმანულ-ფრანგული პროექტით შექმნილ ტელეარხ „ARTE“-ზე იყო ნაჩენები გერმანული ექსპედიციის მოგზაურობა არდაგანის, ართვინის და რიზეს პროვინციებში, რომელშიც პირველი ორი სომხურ ტერიტორიებად იქნა განხილულ-წარმოჩენილი, ლაზური წესით მეფუტკრეობა უძველეს სომხურ ტრადიციად გადმოცემული და ექსპედიციის წევრები ადგილობრივ სოფლის მცხოვრებთ ეუბნებოდნენ, რომ ისინი აბორიგენი სომეხი მოსახლენი იყვნენ.

საერთაშორისო დონეზე ყარაბახი და აფხაზეთი სხვადასხვა სტატუსით განიხილება, აფხაზეთისგან განსხვავებით ამერიკელი და ევროპელი დიპლომატები ყარაბახს ოკუპირებულ ტერიტორიად არ მოიხსენიებენ., რასაც ქართველი პოლიტიკოსები თავიანთ დამსახურებად მიიჩნევენ, რაც რეალობას არ შეესაბამება. უბრალოდ აშშ და დას. ევროპა ვერ ეგუება რუსეთის მისწრაფებას 1991 წლის საზღვრებში და ამ მხრივ სომხური ლობიც აქტიურობს როგორც აშშ-ში ისე ევროპაში. სომხური დიასპორა და ლობი დროზე თამაშობენ, მათ კარგად აქვთ შეფასებული სიტუაცია, ერთის მხრივ, რომ ქართველები ხრწნა-გარყვნა-გადაშენების აქტიურ ფაზაში არიან, რაც სრულიად გამორიცხავს მათ ბრძოლისუნარიანობას, თვითგადარჩენის რეაქციას და რეგენერაციას, მეორე მხრივ აფზახეთიდან ამოხოცილ-გაძევებულია ძირძველი მოსახლეობა და სომხები რაოდენობრივად ოჩამჩირის, გულირიფშის, სოხუმის და გაგრის რაიონებში აშკარად სჭარბობენ აფსუებს (აფხაზებს). მათ კარგად ესმით, რომ თუ ყარაბახში ერთი მილიონი აზერბაიჯანელის აყრის გამო მსოფლიომ პასუხი არ მოსთხოვა, მომავალშიც საქმე-საქმეზე რომ მიდგეს 500 წლის წინ ჩრდილოეთ კავკასიიდან გადმოსახლებული აფსუების აყრის გამო პასუხს არავინ მოსთხოვს. რაც შეეხება სიტყვების „ლტოლვილის“ და „ოკუპირებულის“ სტატუსების გამოყენებას, ამას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს, ასეთი ქვეყნების მიხედვით შერჩევითია, მაგალითად,  პალესტინა მოიხსენიებიდა ოკუპირებულ ტერიტორიად, ხოლო პალესტინელები ლტოლვილებად, თუმცა აშშ-ს პრეზიდენტმა ჯორჯ ბუშ უმცროსმა პირდაპირ განაცხადა, რომ 1947-48 და 1967 წლებში ლტოლვილად ქცეულ პალესტინელების უკან დაბრუნებაზე ლაპარაკიც ზედმეტიაო.

სომხეთის მიმართ ყარაბახთან დაკავშირებით კარგად მოგეხსენებათ, რომ გაეროს ოთხი რეზოლუცია აქვს მიღებული დეოკუპაციაზე და მიუხედავად სომხეთის მხრიდან იგნორირებისა, არც ინტერვენციას ახდენს „გაერო“ და არც სანქციების დაწესებას, პირიქით, აშშ, ევროპა, რუსეთი აქტიურად აფინანსებენ და ჩინეთის ჩათვლით ინტენსიურად აიარაღებენ.

რუსეთმა თუნდაც 2016 წელს გაიყვანოს თავისი ჯარები ოკუპირებული აფხაზეთიდან, აშშ და ევროპა არავითარ შემთხვევაში არ დაუშვებენ საქართელომ აღადგინოს თავისი იურისდიქცია და დააბრუნოს ლტოლვილები, ამაში დიდ როლს სომხებიც შეასრულებენ. რა თქმა უნდა, ყოველივე ეს კარგად ესმით რუსებს და ამით გარანტირებული აქვთ, რომ საქართელოს გამო აფხაზეთთან მიმართებაში სანქციებს, თუნდაც ფორმალურს არასოდეს არავინ დაუწესებს.

ჩვენ, ქართველებმა ისტორიული პერიოდის განმავლობაში გამუდმებით დაუშვით უმძიმესი შეცდომები უმიწაწყლო, მომთაბარე ჰაიკების ტომთა მფარველობა-შეფარებაში, რომლებიც პროტოქართული ტომების გუგარანების და სასპერების ტერიტორიებზე ჩამოსახლდნენ, მოახდინეს მათი გენოციდ-ასიმილაცია და დღმდე ითვისებ-იჩემებენ მათ კულტურულ-მატერიალურ მიღწევა-მემკვიდრეობას.

3 თებერვალი, 2016

***

Гурам Мархулия Встреча армян и курдов в Швейцарии

Швейцария, 2014 год, август. Это период, когда войска ИГИЛ на хребте Синджар установили тотальный контроль, закрыли магистраль Багдада-Арболи после взятия г. Мосул и напали на г. Айн Аль Араб (Кобане). Затем последовали удары США с неба. В те дни в Женеве собрались представители армянской и курдской диаспоры, проживающие в Европе, а также из Аргентины, России, Канады и США. К ним присоединились многие организации и институты. Набравшись смелости из-за поддержки США, армяне и курды обсуждали будущее Турции и мечтали о распределении территории Турции.

С 1921 года курды стали заселять провинции Карс, Агри, Вань, Муши, Эрзрум, Эрзинджан и Элазиг на поселениях армян. Именно это и было темой для обсуждения на встрече в Женеве. Армяне от курдов требуют подготовки согласия, согласно которому в случае распада Турции, курды без проблем покинут данные провинции и акцентирование соглашения будет со стороны курдских кланов. Армян волнует миграция курдского населения в провинциях Малатай, Кахраман-Мареш, Адана и Хатаи. Армяне обещают курдам снова оказать финансовую помощь и поддержку оружием, как это происходило в 1980 годах, а также поддерживать представителей курдской диаспоры и лобби при высших законодательных и исполнительных правительственных эшелонах во многих странах всего мира.

Бывшие провинции Грузии, которые находятся на территории нынешней Турции, армяне гарантированно считают своими в своих целях на будущее и ведут пропаганду этой идеи посредством соответствующих телеканалов. Например, на канале «ARTE», который основан по немецко-французскому проекту, передавали путешествие немецкой экспедиции в провинции Ардагани, Артвини и Ризе, где первые две провинции были представлены, как армянские провинции. Пчеловодство по старой традиции лазов рассмотрена как древняя армянская традиция, а члены экспедиции местным сельчанам говорят, что они являются армянами аборигенами.

На международном уровне Карабах и Абхазия рассматриваются под разными статусами, в отличие от Абхазии, американские и европейские дипломаты не упоминают Карабах как оккупированную территорию, что грузинские политики считают своей заслугой, но это не соответствует правде. Просто США и Западная Европа не может смириться со стремлением России восстановить свои границы по положению 1991 года и в этом направлении активно действует и армянское лобби, как в США, так и на Западе. Армянская диаспора и лобби играют на время, они отлично владеют ситуацией, с одной стороны, грузины в активной фазе разврата/уничтожения собственной нации, что совершенно исключает их способность на сопротивление, реакцию на самосохранение и регенерацию, с другой стороны из Абхазии изгнали и истребили древнее коренное местное население, а в районах Очамчири, Гульрипш, Сухуми и Гагра количество армян намного превосходит количество абхазов. Они прекрасно осознают, что если у них не спросили в современном мире за изгнание/выселение миллионами азербайджанцев из Карабаха, то если дело дойдет до того, за выселение Апсуа, которые поселились на Кавказе 500 лет тому назад из Северного Кавказа, у них тем более никто не спросит. Что касается использования статусов «беженцы» и «оккупированный», особого значения это не имеет. В отношении таких стран они относительны, так например, Палестину называют оккупированной территорией, а палестинцев беженцами. Хотя президент США Джордж Буш младший прямо заявил, что палестинцы, которые превратились в беженцев в 1947-48 и 1967 годах, не смогут вернуться на свои территории.

ООН приняла четыре резолюции о деоккупации Карабаха в отношении Армении, тем не менее, несмотря на игнорирование со стороны армян, ООН не производит никакой интервенции, не применяет никаких санкций, наоборот, США, Европа, Россия активно продолжают финансирование и интенсивное вооружение, включая Китай.

Даже если в 2016 году Россия выведет свои войска из оккупированной Абхазии, США и Европа никогда не допустят, чтобы Грузия восстановила свою юрисдикцию и вернула беженцев в свои дома, и армяне будут этому способствовать. Естественно, это прекрасно осознает сама Россия, и она тем самым гарантирована, что из-за Грузии по отношению к Абхазии никто не применит против нее даже формальных санкций.

Мы, грузины, на протяжении всей нашей истории, допускали роковые ошибки, давая кров и земли кочующим хайкам, которые поселились на территориях протокартвельских племен Гугаренов и Сасперов, совершали их геноцид, ассимиляцию и по сей день продолжают присвоение их культурно-материального достижения и наследия.

Гурам Мархулия

3.02.2016

 
%d bloggers like this: